ஃபிரெட்ரிக் ஏங்கெல்ஸ் 201 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இதே நாளில் பார்மென் நகரில் பிறந்தார். தன்னைவிட இரண்டரை ஆண்டுகள் வயதில் மூத்தவரான, நண்பர் கார்ல் மார்க்ஸுடன் சேர்ந்து ஏங்கெல்ஸ், விஞ்ஞான சோசலிசத்தை நிறுவினார். இருநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சமகால பொருத்தத்தை நொறுக்குவதே அவர்களுடைய வாழ்க்கை பணியாக இருந்தது. மார்க்சியத்தை மறுக்கும் முயற்சிகளால் முழு நூலகங்களையும் நிரப்பியிருந்த எண்ணற்ற கல்வியாளர்களைவிட இவர்கள் அதிக தொலைநோக்கு பார்வை கொண்டவர்களாக இருந்தனர்.
“மிருகத்தனமான நவ காலனித்துவ சந்தை போர்களால் உலகின் பல பகுதிகள் அழிவை சந்தித்திருக்கின்ற இந்த சூழலில், நிதி சந்தைகள் முற்றிலும் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. வர்த்தகப் போர்கள் மூன்றாம் உலகப் போராக வெடிக்கும் அச்சுறுத்தல். மிக முக்கியமான முதலாளித்துவ நாடான அமெரிக்காவில் ஜனநாயகத்தின் சிதைவு. காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்பட்டிருக்கும் சுற்றுசூழல் பேரழிவு. கொரோனா வைரஸ் தொற்றுநோயால் கோடிக்கணக்கானவர்களின் இறப்புகள், உலகின் மக்கள்தொகையில் 26 தனிநபர்கள் மிக ஏழ்மையான பாதிப் பேரிடம் இருக்கும் செல்வத்தைப் பெற்றுள்ளனர் என்பது சமூக சமத்துவமின்மையின் நிலை” இவை அனைத்தையும் 1848-இல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கையில் மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் எழுதியது போல் “நவீன முதலாளித்துவ சமூகம்” என்பதை உறுதிப்படுத்தி உள்ளது. இது “தனது மந்திரங்களால், வெற்று கவர்ச்சிகரமான கூற்றுகளால் அழைக்கப்பட்ட உலகத்தின் சக்திகளை இனியும் கட்டுப்படுத்த முடியாத சூனியக்காரன் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது”.
மார்க்சும், ஏங்கெல்சும் முதலாளித்துவத்தின் முரண்பாடுகளை பகுப்பாய்வு செய்வதிலும் அதன் வீழ்ச்சியைக் கணிப்பதிலும் தங்களை மட்டுப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. புரட்சியாளர்களான அவர்கள் இருவரது அரசியல் மற்றும் புரட்சிகர நடவடிக்கைகள் பிரிக்கப்படுமாயின், அவர்களின் தத்துவார்த்த வேலையை புரிந்து கொள்ள முடியாது. முதலாளித்துவ சமூகத்தின் ஒரே “உண்மையான புரட்சிகர வர்க்கமான” தொழிலாளர் வர்க்கம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது மட்டுமே நாகரிகமற்ற நிலையிலிருந்து மீண்டும் ஒரு பின்னடைவைத் தடுக்க முடியும். சமூகத்தை வர்க்கங்களாகப் பிரிப்பதை ஒழிக்க முடியும், மேலும் மனித நாகரிகம் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் ஒரு மகத்தான முன்னேற்றத்திற்கு அடித்தளத்தை அமைக்க முடியும் என்ற நுண்ணறிவே முந்தைய அனைத்து சோசலிஸ்டுகள், குட்டி-முதலாளித்துவ ஜனநாயகவாதிகள் மற்றும் அரசியல் அமைப்பை விமர்சிப்பவர்களிடமிருந்து இவர்களை வேறுபடுத்தியது. 1883 இல் தனது நண்பரின் கல்லறையில் பேசிய ஏங்கெல்ஸ் இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தினார்:
மார்க்ஸ் எல்லாவற்றிற்கும் முன் ஒரு புரட்சியாளர் முதலாளித்துவ சமூகம் மற்றும் அது தோற்றுவித்த அரசு நிறுவனங்களை தூக்கியெறிவதற்கு ஏதோ ஒரு வகையில் பங்களிப்பதே அவரது உண்மையான வாழ்க்கை நோக்கமாக இருக்கும் எனக் குறிப்பிட்டார்.
நவீன பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கு பங்களிப்பதற்காக, நிலைமைகளை அறிந்து, அதன் சொந்த நிலைப்பாடு மற்றும் தேவைகள் பற்றி உணர்ந்து கொண்ட முதல் நபர். தத்துவார்த்த மோதலே இவரது அங்கமாக இருந்தது. மேலும் அவர் ஆர்வத்துடனும், உறுதியுடனும், வெகுச் சிலரே போட்டியிடக்கூடிய வெற்றியுடனும் போராடினார்.
ஏங்கெல்சுக்கும் இது பொருந்தும். 1935-இல், ஏங்கெல்ஸ் இறந்து 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ட்ரொட்ஸ்கி ஒரு அற்புதமான கட்டுரையில் அவரது உருவப்படத்தை வரைந்தார், அதில் அவர் ஏங்கெல்ஸை, லண்டனில் ஏங்கல்ஸுடன் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றிய கார்ல் காவுத்ஸ்கியுடன் ஒப்பிட்டு, இரண்டாம் அகிலத்தின் முன்னணி மார்க்சியக் கோட்பாட்டாளர்களில் ஒருவராக உயர்த்தினார், இறுதியில் அக்டோபர் புரட்சியின் கசப்பான எதிர்ப்பாளராகவும் வெளிப்படுத்தினார்.
ஏங்கெல்ஸ் அப்போதும் காவுத்ஸ்கியிடம் கண்டது, ட்ரொட்ஸ்கியின் கூற்றுப்படி, “ஒரு வியன்னா குட்டி-முதலாளித்துவம், சுய திருப்தி,அகங்காரம் மற்றும் பழமைவாதி” என்று. லண்டனில் காலத்தைக் கழித்த காவுத்ஸ்கி மற்றும் எட்வார்ட் பெர்ன்ஸ்டைன் ஆகியோருக்கு மார்க்சிய வழிமுறையை கற்க அவர் உதவினார்: “ஆனால் அவரால் புரட்சிகர விருப்பத்தையோ அல்லது துணிச்சலுடன் சிந்திக்கும் திறனையோ அவர்களிடம் பதிக்க முடியவில்லை. மாணவர்கள் மற்றொரு ஆத்மாவின் குழந்தைகளாக இருந்தனர்.” மனதளவிலும், உடலளவிலும் காவுத்ஸ்கியால் ஒரு புரட்சியாளராக உருவாக இயலவில்லை. இதுவே அவரை செம்படை பெருந்தலைவரிடமிருந்து [ஏங்கல்ஸ்] பிரிக்க ஒரு கடக்க முடியாத தடையாக இருந்தது” என்று ட்ரொட்ஸ்கி குறிப்பிட்டார்.
மார்க்சியத்திற்கு ஏங்கெல்ஸின் பங்களிப்பு
மார்க்சியத்தின் வளர்ச்சியில் ஏங்கெல்ஸின் பங்களிப்பு பெரும்பாலும் குறைத்து மதிப்பிடப்படுகிறது. மார்க்ஸின் வாழ்நாளில் இரண்டாவது வயலின் வாசித்ததை அவரே பொறாமையின்றி ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால் அவர் அதை, மார்க்ஸ் முதலில் வாசித்ததை விட அற்புதமாக தேர்ச்சி பெற்றார் என்பதையும், அவர்களின் இடைவினைகள் தொடர்ந்து சாதனையின் புதிய உயரங்களை எட்டுவதற்கு பரஸ்பர உத்வேகத்தை அளித்தன என்பதையும் நாம் அறிய வேண்டும்.
“மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் போன்ற சக்தி வாய்ந்த மனோபாவங்கள் மற்றும் கருத்தியல் சுதந்திரம் கொண்ட இரண்டு மனிதர்களுக்கு இணையான உதாரணத்தை கண்டுபிடிப்பது சாத்தியமற்றது, அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் தங்கள் கருத்துக்கள் மற்றும் சமூக செயல்பாடு ஆகியவை தனிப்பட்ட நட்பின் பரிணாமத்தால் பிரிக்கமுடியாத வகையில் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது”. இரு நண்பர்களின் ஒத்துழைப்பு மிகவும் பரந்த அளவில் இருந்தது, “எவராலும் அவர்களின் படைப்புகளுக்கு இடையே எல்லைக் கோட்டை நிறுவ முடியாது. எவ்வாறாயினும், முற்றிலும் இலக்கிய ஒத்துழைப்பைக் காட்டிலும் எல்லையற்ற முக்கியமானதாக இருந்தது ஆன்மீக சமூகம். அது ஒருபோதும் உடைக்கப்படவில்லை சுமார் நான்கு தசாப்தங்களாக, விஞ்ஞானபூர்வ அறிவியல் மற்றும் பாரம்பரிய மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான அவர்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டத்தில், பொதுக் கருத்துக்குப் பதிலாக மார்க்சும் ஏங்கெல்ஸும் ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்தனர்.
ஏங்கெல்ஸ், அவர்களின் பொதுவான உலகக் கண்ணோட்டத்திற்கு, குறிப்பாக அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் புரட்சிகர பாத்திரத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் முக்கிய பங்களிப்பைச் செய்தார். அவரது குடும்பப் பின்னணி மேலும் அவரது முப்பது வருட வணிக வாழ்க்கை மற்றும் அந்த நேரத்தில் முன்னணி தொழில்துறை சக்தியாக இருந்த இங்கிலாந்தில் தொழிலாளர் இயக்கம் பற்றிய முழுமையான அறிவின் காரணமாக, அவர் இந்த பிரச்சினைகளில் முதல்நிலை அறிவைப் பெற்றிருந்தார். கூடுதலாக, அவர் கலைக்களஞ்சிய மனதையும் பன்னிரன்டு மொழிகளில், முனைப்பாகவும் பரஸ்பர தேர்ச்சியும் பெற்றிருந்தார்.
1842- இன் பிற்பகுதியில், எங்கெல்ஸ் மான்செஸ்டரில் உள்ள தனது தந்தையின் நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சென்றார். பாரம்பரிய அரசியல் பொருளாதாரத்தில் ஈடுபடவும், தொழிலாள வர்க்கத்தின் நிலையை ஆய்வு செய்யவும், பிரிட்டிஷ் தொழிலாளர் இயக்கத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பை ஏற்படுத்தவும் அங்கு அவர் தனது நேரத்தை பயன்படுத்தினார். மேரி பர்ன்ஸ் என்ற ஐரிஷ் தொழிலாளியை அவர் காதலித்த காலகட்டமும் இதுவே ஆகும், 1863-இல் தான் இறக்கும் வரை ஏங்கெல்ஸின் கூட்டாளியாக இருந்தவர் மேரி பர்ன்ஸ்.
ஏங்கெல்ஸின் வருகைக்கு பல மாதங்களுக்கு முன்பு, சார்டிஸ்ட் இயக்கம் அதன் உச்சத்தை எட்டியது. 70,000 உறுப்பினர்களுடன், உலகில் எங்கும் இல்லாத தொழிலாள வர்க்கத்தின் முதல் வெகுஜன அரசியல் இயக்கம் இதுவாகும். 21 வயதிற்கு மேற்பட்ட அனைத்து ஆண்களுக்கும் சர்வஜன வாக்குரிமை மற்றும் தொடர்ச்சியான சமூக சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றைக் கோரி, பொதுமக்கள் அவையில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஒரு மனுவில், சார்ட்டிஸ்டுகள் 3.3 மில்லியன் கையெழுத்துக்களை சேகரித்தனர். ஹவுஸ் ஆஃப் காமன்ஸ் மனுவை நிராகரித்ததால், தொடர் வேலைநிறுத்தங்கள் நடத்தப்பட்டன. ஏங்கெல்ஸ் இடதுசாரி சார்டிஸ்ட் தலைவர் ஜூலியன் ஹார்னியுடன் நட்பு கொண்டு மேலும் ‘நார்தர்ன் ஸ்டார்’ எனும் அவருடைய பத்திரிகைக்கு எழுதினார். ராபர்ட் ஓவனின் கற்பனாவாத சோசலிசத்தைப் பின்பற்றுபவர்களுடனும் அவர் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.
பின்னர், 1844 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில், 23 வயதான ஏங்கெல்ஸ் “அரசியல் பொருளாதாரத்தின் விமர்சனத்துக்கு ஒரு கருத்துரை” என்ற கட்டுரையை வெளியிட்டார், இது மார்க்ஸுக்கு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நெறிமுறை அல்லது தார்மீகக் கொள்கைகளுக்குப் பதிலாக அரசியல் பொருளாதாரத்தின் மீது சோசலிசத்திற்கான நியாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட முதல் முயற்சி இதுவாகும். கட்டுரையில், ஏங்கெல்ஸ் “தற்கால பொருளாதார ஒழுங்கின் முக்கிய நிகழ்வுகளை ஒரு சோசலிச நிலைப்பாட்டில் இருந்து ஆய்வு செய்தார், அவை தனியார் சொத்துரிமையின் ஆட்சியின் அவசியமான விளைவுகளாக கருதப்படுகின்றன” என்று லெனின் பின்னாளில் ஏங்கெல்ஸின் இரங்கல் கடிதத்தில் எழுதினார்.
ஒரு வருடம் கழித்து, ஏங்கெல்ஸ் “இங்கிலாந்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நிலை” என்ற புத்தகத்தில் தனது அவதானிப்புகளை சுருக்கமாகக் கூறினார், பின்னர் மார்க்ஸ் மூலதனத்தின் எழுத்தில் அதை வரைந்தார். அவர் பாட்டாளி வர்க்கத்தை வெறுமனே துன்பப்படும் வர்க்கமாக சித்தரிக்காமல், மாறாக போராடும் வர்க்கமாக, சோசலிசப் புரட்சியைத் தாங்கியவராக சித்தரித்தார்.
பாரிஸில் கூடியிருந்த மார்க்ஸ் மற்றும் அர்னால்ட் ரூஜ் Deutsch-Franzosische Jahrbucher – ன் முதல் பதிப்பில் பிற்போக்குத்தனமான பிரஷ்ய அரசில் இருந்து வெளியேற வேண்டிய கட்டாயப்படுத்தினர். அதே பதிப்பில் ஏங்கெல்ஸின் தேசியப் பொருளாதாரத்தின் மீதான விமர்சனத்தின் உருவரைக் குறிப்புகள் வெளிவந்தன. அதே தொகுதியில், மார்க்ஸ் ஹெகலின் தத்துவத்தின் மீதான விமர்சனம் என்ற கட்டுரையை வெளியிட்டார் இது ஹெகலிய இலட்சியவாதத்தை முறித்துக் கொண்டதில் ஒரு மைல்கல்.
ஜெர்மன் சித்தாந்தத்தில், மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ், இவர்களின் பிற்கால தலைசிறந்த படைப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு வரலாற்றின் பொருள்முதல்வாதக் கருத்தை விரிவுபடுத்தினர். வரலாற்றில் பொருள்முதல்வாத கருத்தாக்கம் யோசனையிலிருந்து நடைமுறையை விளக்கவில்லை, ஆனால் பொருள் நடைமுறையில் இருந்து கருத்துக்களை உருவாக்குவதை விளக்குகிறது. அதற்கேற்ப, உணர்வுகளின் அனைத்து வடிவங்களையும் தயாரிப்புகளையும் மன விமர்சனத்தால் கலைக்க முடியாது… ஆனால் இந்த இலட்சியவாத ஹம்பக்கிற்கு வழிவகுத்த உண்மையான சமூக உறவுகளை நடைமுறையில் தூக்கியெறிவதன் மூலம் மட்டுமே அது முடிவுக்கு வருகிறது. விமர்சனம் அல்ல, புரட்சி என்பது வரலாற்றின் உந்து சக்தியாகும், மேலும் மதம், தத்துவம் மற்றும் பிற அனைத்து வகையான கோட்பாடுகளும் கூட
மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் 1932 இல் மட்டுமே முழுமையாக வெளிவந்த ஜெர்மன் சித்தாந்தத்தை வெளியிடுவதில் வெற்றிபெறவில்லை. ஆனால் அவர்கள் சுய தெளிவு எனும் மிக முக்கியமான இலக்கை அடைந்தனர். ஜெர்மன் சித்தாந்தத்தின் வேலை, இதுவரை எழுதப்பட்ட மிகப் பெரிய அரசியல் திட்டமான கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கைக்கு வழிவகுத்தது. 1847 ஆம் ஆண்டில், மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ், ஏராளமான ஜெர்மன் நாடுகடத்தப்பட்டவர்கள் செயலில் இருந்த லீக் ஆஃப் தி ஜஸ்ட் இல் சேர்ந்தனர். லீக் அவர்களை அழைத்தது மேலும் கம்யூனிஸ்ட் லீக்கின் கோரிக்கையின்படி அதன் பெயரை மாற்ற ஒப்புக்கொண்டது. அறிக்கையை எழுத மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ், லீக்கால் நியமிக்கப்பட்டனர்.
தெளிவும், தொலைநோக்கு பார்வையும், துணிச்சலும் இன்றளவும் வாசகரைக் கவர்ந்து வரும் இப்படைப்புக்கு, சில வாக்கியங்களில் நியாயம் காண்பது பெரும் சவாலாக உள்ளது. அதில், மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையின் ஆற்றல்மிக்க வளர்ச்சியை ஒரு சில விரிவுகளில் வரைந்துள்ளனர், இது அனைத்து பிராந்திய மற்றும் தேசிய எல்லைகளையும் தகர்த்தெறிந்து, வர்க்க முரண்பாடுகளை அதிகப்படுத்தி, இறுதியில் அது இயக்கத்தில் உள்ள சக்திகளைக் கட்டுப்படுத்த இயலாது என்பதை நிரூபிக்கிறது. “ஆனால் முதலாளித்துவம் தனக்கு மரணத்தைக் கொண்டுவரும் ஆயுதங்களை போலியாக உருவாக்கியது மட்டுமல்ல; அந்த ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டிய மனிதர்களை நவீன தொழிலாள வர்க்கத்தை-பாட்டாளி வர்க்கத்தை அது இருத்தலுக்கு அழைத்துள்ளது” என்று மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் எழுதினர்.
அடிப்படை அம்சங்கள் இன்றளவும் செல்லுபடியாகிற ஒரு புரட்சிகர சோசலிச வேலைத்திட்டம் பின்பற்றப்படுகிறது. தொழிலாள வர்க்கத்தின் அரசியல் சுதந்திரம் மற்றும் அதன் சர்வதேச தன்மை இதன் மைய உந்துதல்கள். சோசலிசத்தின் முந்தைய அனைத்து வடிவங்களையும்—கற்பனாவாத, குட்டி-முதலாளித்துவ, மற்றும் முதலாளித்துவ——மேலும், ஜனநாயகப் புரட்சியில் வெடிக்கவிருந்த பணிகளை வரையறுப்பதையும் இந்த அறிக்கை உள்ளடக்கியது.
“உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்!” என்ற புகழ்பெற்ற பிரகடனத்துடன் நிறைவு பெறுகிறது.
